Afazja to zaburzenie językowe wynikające z uszkodzenia mózgu (najczęściej lewej półkuli), które wpływa na zdolność mówienia, rozumienia, czytania i pisania.
Afazja nie jest zaburzeniem inteligencji.
To problem z językiem, a nie z myśleniem — osoba często wie, co chce powiedzieć, ale nie potrafi tego wyrazić.
Co to oznacza w praktyce?
Osoba z afazją może:
- mieć trudność z dobieraniem słów („ma to na końcu języka”),
- mówić wolno lub z błędami,
- nie rozumieć w pełni tego, co się do niej mówi,
- mieć problem z czytaniem lub pisaniem.
Czy można pomóc?
Tak. Podstawą jest:
- terapia logopedyczna / neurologopedyczna,
- rehabilitacja,
- wsparcie bliskich i komunikacja dostosowana do możliwości chorego.
Jak rozmawiać z osobą z afazją?
- mówić wolniej i prostszymi zdaniami,
- dawać czas na odpowiedź,
- nie poprawiać na siłę,
- wspierać gestami lub obrazami.